O tym, że ciężki przebieg COVID-19 związany jest z podeszłym wiekiem oraz chorobami współistniejącymi (np. cukrzycą, otyłością, chorobami kardiologicznymi) pewnie słyszał już każdy. Badacze na łamach The British Journal of Sports Medicine postanowili sprawdzić czy brak aktywności fizycznej zwiększa prawdopodobieństwo ciężkiego przebiegu choroby.
W badaniu wzięło udział 48440 osób. To prawie tyle ile mieszkańców mają Skierniewice!
Pacjenci zostali podzieleni na 3 grupy według ilości aktywności fizycznej uprawianej w przeciągu tygodnia (badacze wiedzieli o tym z kwestionariusza wypełnianego ambulatoryjnie od 2009r w każdej placówce Kaiser Permanente Southern California).
Grupa 1 osoby aktywne fizycznie (pow 150min/tydzień)(3118 osób)
Grupa 2 osoby nieaktywne fizycznie (0-10min/tydzień)(6984 osób)
Grupa 3 osoby mające pewną aktywność fizyczną (11-149min/tydzień)(38338 osób)
Do badania zakwalifikowano osoby pełnoletnie, które w przeciągu ostatnich 2 lat wypełniły ankietę dotyczącą aktywności fizycznej minimum 3 razy.
Wyniki
Stały brak aktywności zwiększał prawdopodobieństwo hospitalizacji 2,26 krotnie w porównaniu z osobami trenującymi regularnie oraz 1,2 krotnie od osób mających pewną aktywność fizyczną.
Pacjenci nieaktywni fizycznie byli 1.73 razy częściej przyjmowani na OIT od osób regularnie ćwiczących. Natomiast osoby ćwiczące tylko troszkę byli pacjentami OIT 1.58 razy częściej niż osoby trenujące regularnie
Pacjenci nieaktywni fizycznie umierali 2.49 razy częściej od pacjentów aktywnych fizycznie. Pacjenci trenujący mniej umierali 1.88 razy częściej od pacjentów aktywnych fizycznie.